شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو عقل که در ره تو پوید آخر
کو جان که زعزّت تو گوید آخر
پندار نگر! که ما ترا میجوییم
چون جمله توئی ترا که جوید آخر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بررسی جستجوی حقیقت و وجود انسان در مسیر شناخت می‌پردازد. شاعر از عقل و جان صحبت می‌کند و به این نکته اشاره دارد که در نهایت، جستجوی ما برای یافتن خود و حقیقت، به خودِ او برمی‌گردد. این ابیات بیانگر عمیق‌تری از تلاش انسان برای درک وجود و رازهای آن است.