شمارهٔ ۳۹ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آن که ز کفر، دین، تو بیرون آری
وز خار، ترنجبین، تو بیرون آری
از گل، گل نازنین تو بیرون آری
وز کوه و کمر، نگین، تو بیرون آری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید از یک شخص خاص می‌پردازد که توانایی دارد مردم را از کفر و ناامیدی به سمت ایمان و زیبایی راهنمایی کند. شاعر از او می‌خواهد که بتواند زیبایی‌ها و ارزش‌های درونی را از بیرون به نمایش بگذارد، همان‌طور که گل‌ها و جواهری در دل کوه و کمر وجود دارند. مضمون اصلی شعر دعوت به ایمان و زیبایی است.