شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو چشم که ذرّهای جمالت بیند
کو عقل که سُدَّهٔ کمالت بیند
گر جملهٔ ذرّات جهان دیده شود
ممکن نبود که در وصالت بیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و کمال معشوق اشاره میکند و میگوید که حتی اگر همه ذرات جهان نیز به تماشای معشوق بنشینند، قادر به درک و مشاهده تمام زیبایی و کمال او نخواهند بود. این نشاندهندهی عظمت و فخر جمال و کمال معشوق است که فراتر از فهم و دیدگاه معمولی افراد است.