نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای عین بقا! در چه بقائی که نهای

در جای نه و کدام جانی که نهای

ای جان تو از جا و جهت مستغنی

آخر تو کجائی و کجائی که نهای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و عمق وجود خداوند اشاره می‌کند. او از خداوند به عنوان نماد بقا یاد می‌کند و سوالاتی را مطرح می‌کند درباره جایگاه و وجود او. شاعر به این نکته می‌پردازد که وجود خداوند فراتر از مکان و زمان است و در نتیجه نمی‌توان به راحتی او را در قالب خاصی تعریف کرد. این پرسش‌ها نشان‌دهنده جستجوی عمیق در ارتباط با حقیقت وجود خداوند و شگفتی از عدم محدودیت‌های اوست.