نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دست دهد غم تو یک دم، آن به

آن دم چو بود به ز دو عالم، آن به

چون نیست ستایش ترا هیچ زبان

هم با تو گذاشتم ترا، هم آن به

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به وصف محبت و ارزش غم معشوق می‌پردازد و می‌گوید اگر روزی فرصتی فراهم شود که غم تو را یک لحظه حس کنم، آن لحظه برایم از هر دو جهان بهتر خواهد بود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ زبان و کلامی نمی‌تواند تو را ستایش کند و در این حالت، خود را نیز به اندازه تو ارزشمند می‌داند.