شمارهٔ ۵۰ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید
هم فهم ترا گرد جهان میجوید
ای راحت جان ودل! عجب ماندهام
تو در دل ودل ترا به جان میجوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جستجو و کنکاش عقل و فهم در دل و جان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عقل سعی در کشف عمق وجود تو دارد و فهم نیز در تلاش است تا در جهان تو را بیابد. او از تو به عنوان منبع راحتی جان و دل یاد می‌کند و بیان می‌کند که دل نیز تو را به جان میجوید. در واقع، این ابیات به عشق و کشش عمیق روح به معشوق اشاره دارند.