نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جان حمد تو از میانِ جان میگوید

مستغرق تو هر دو جهان میگوید

گر شکرِ تو این زبان نمیداند گفت

یک یک مویم به صد زبان میگوید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر عشق و محبت عمیق شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که جان او به عشق معشوق می‌زند و تمام جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. حتی اگر زبان او قادر به بیان شکر و محبت نباشد، موهای او هر کدام به گونه‌ای دیگر این احساسات را منتقل می‌کنند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی شدت و عمق احساسات عاشقانه است.