شمارهٔ ۵۷ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در ملک دو کون پادشاهی میکن
جان و دل ما وقف الهی میکن
چون مینتوان گفت که تو زان منی
من زان توام تو هرچه خواهی میکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به رابطه عمیق و ناگسستی که میان دو انسان وجود دارد، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که جان و دل خود را در راه خدا وقف کرده است و در این میان می‌گوید که نمی‌تواند بگوید که او متعلق به دیگری است یا دیگری به او تعلق دارد. این رابطه به قدری عمیق است که هر یک از طرفین می‌توانند هر آنچه می‌خواهند انجام دهند.