شمارهٔ ۵۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر این است که غم و درد معشوق ارزش بیشتری از تمام جهان دارند. شاعر خود را در مقام خاکی می‌داند که در حضور معشوق قرار دارد و اعتقاد دارد که حتی یک ذره از آن خاک به اندازه‌ی صد هزار جان ارزشمند است. به عبارتی، عشق و ارتباط با معشوق برای شاعر بسیار ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.