شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد
جان باز رهد کز تو نجاتی طلبد
گر بر سر ذرّهای فتد سایهٔ تو
خورشید، از آن ذرّه، زکاتی طلبد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و جاذبه‌ی الهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل و جان انسان، به دنبال حیات و نجاتی از سوی محبوب خود هستند. حتی اگر ذره‌ای از وجود محبوب بر سر ذرات بیفتد، آن ذره نیز به مانند خورشید، از آن جاذبه می‌طلبد. به طور کلی، همه چیز در جستجوی نور و زندگی ناشی از وجود محبوب است.