شمارهٔ ۶۵ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانها چو ز شوق تو بسوزند همه
از هستی خود دیده بدوزند همه
در حضرت تو که آفتاب قدم است
جانها چو ستارگان به روزند همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر عشق عمیق انسان‌ها به معشوق هستند. شاعر می‌گوید که جانها از شوق محبوب می‌سوزند و حتی از وجود خود چشم می‌پوشند. در حضور معشوق، که به مانند آفتاب درخشان است، جانها شبیه ستاره‌ها در روشنایی روز قرار می‌گیرند و محو او می‌شوند.