شمارهٔ ۷۱ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گم گشتن خود، از تونشان بس بودم
سودای توام ازتو زیان بس بودم
چند از دو جهان کز دو جهان بس بودم
اندیشهٔ تو قبلهٔ جان بس بودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به گم شدن در عشق و محبت معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که درد و رنج ناشی از عشقش بسیار بوده و حتی فکر کردن به معشوق برایش کافی و ارزشمند است. او از آنچه که در جهان وجود دارد خسته شده و تمام توجه و دل‌باختگی‌اش به معشوق است.