نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت

جان بر هم سوز اگر وفای تو نداشت

گرچه دل و جان هیچ سزای تو نداشت

کفرست همی هرچه برای تو نداشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس شدید و عمیق شاعر نسبت به معشوق هستند. شاعر می‌گوید اگر کسی برای معشوق اشتیاق و وفا ندارد، دلش باید خون شود و جانش بسوزد. حتی اگر دل و جان هیچ ارزشی در مقابل معشوق نداشته باشند، نداشتن وفا و عشق به او کفر و بی‌اعتنایی به عشق واقعی است. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده شدت عشق و وفاداری به معشوق هستند و تاکید می‌کنند که در عشق واقعی، همه چیز باید فدای آن شود.