نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۸ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را

دردِ تو بس است این دلِ بیدرمان را

چون از سرِ فضل، ره نمایی همه را

راهی بنما اینهمه سرگردان را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساساتی عمیق و دردناک است. شاعر از رنج و دردی صحبت می‌کند که به نوعی بهبودی و راه‌حلی برای مشکل خود تبدیل شده است. او می‌خواهد که این درد، که به قلبش فشار می‌آورد، به‌جای نابود کردن، به او راهی برای رهایی نشان دهد و به کسانی که در سردرگمی و بیدردی بسر می‌برند، کمک کند. در واقع، شاعر در پی یافتن معنای واقعی در زندگی و نشان دادن راهی به دیگران است.