شمارهٔ ۷ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست
در وصفِ تو، عجز،برترین پایهٔ اوست
هر ذرّه که یک لحظه هوای تو گزید
حقّا که صد آفتاب در سایهٔ اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به عظمت و زیبایی معشوق دارد. شاعر می‌گوید عقل انسان، که بزرگترین سرمایه اوست، در تو ناتوان می‌شود. همچنین هر ذره‌ای که لحظه‌ای از تو الهام بگیرد، به راستی از نور صد آفتاب درخشان‌تر است. این بیان نشان‌دهنده‌ی قدرت و جذابیت معشوق است که همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.