شمارهٔ ۸۰ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
و احسانِ تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تنِ من زبان شود هر مویی
یک شکرِ تو از هزار نتوانم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که بدون معشوق هیچ آرامشی ندارد و نمی‌تواند ارزش و احسان او را به درستی بشمارد. حتی اگر به جای هر مویی که بر تن اوست، زبان باشد، باز هم نمی‌تواند شکرگزاری و قدردانی از معشوق را به خوبی انجام دهد.