شمارهٔ ۷۴ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای عقل شده در صفت ذات تو پست
از حد بگذشت این همه تقصیر که هست
چبود چو به دست تست کز روی کرم
مشتی سرو پا برهنه را گیری دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به کمبود عقل و معرفت خود در برابر ذات حق اشاره می‌کند و از تقصیراتش می‌گوید. او بیان می‌کند که چگونه خداوند با کمال رحمتش، حتی بنده ناتوان و بی‌پوشش را مورد لطف قرار می‌دهد و او را در آغوش می‌گیرد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده وابستگی بشر به رحمت الهی و ناتوانی عقل در درک عمیق ذات خداوند است.