نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۳ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یا رب ما را راندهٔ درگاه مکن

حیران و فروماندهٔ این راه مکن

دانم که دمی چنانکه باید نزدیم

خواهی تو کنون حساب کن خواه مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از درگاه خود نراند و در این راه سردرگم و بی‌مدد نگذارد. او می‌داند که به درستی در این مسیر عمل نکرده است و از خدا می‌خواهد که در این باره او را مورد داوری قرار ندهد یا حداقل به حسابش نرسد.