شمارهٔ ۸۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر احساس تنهایی و بی‌کسی خود را بیان می‌کند. او می‌گوید نه در حلقه صادقان جایی دارد و نه در جمع عاشقان شماره‌ای دارد. دروازه‌ای که به جز معشوقش کسی از آن باخبر نیست، برای او گشوده شده، و از او می‌خواهد که این در را باز کند؛ زیرا او در وضعیتی دشوار قرار دارد که نیازمند یاری اوست.