شمارهٔ ۸۵ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان روز که از عدم پدید آمده‌ایم
بر بیهده در گفت و شنید آمده‌ایم
گفتی: «جمع آی!» بس پریشان شده‌ایم
گفتی: «پاک آی!» بس پلید آمده‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مساله وجود و عدم انسان اشاره دارد. شاعر از زمانی صحبت می‌کند که ما از هیچ (عدم) به وجود آمده‌ایم و در این دنیای بیهوده، در حال گفت و شنید هستیم. او همچنین به دو حالت انسان‌ها اشاره می‌کند: حالتی همراه با پریشانی و حالتی پاک یا پلید. به طور کلی، این اشعار به تضادهای وجودی و روحی انسان در زندگی اشاره دارند.