شمارهٔ ۸۷ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دایرهٔ حکم تو سرگردانی
وی بادیهٔ قضای تو حیرانی
دست آلاید به خون من چون تو کسی
آخر تو توئی و من منم، میدانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساس سرگردانی و حیرانی خود اشاره می‌کند که ناشی از دست تقدیر و قضا و قدر است. او می‌گوید که اگرچه ممکن است دیگرانی به او آسیب برسانند، اما در نهایت خود او و ذاتش باقی خواهد ماند. این احساسات بیانگر کشمکش‌های درونی و ناامیدی است.