شمارهٔ ۸۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با ناله و زاری از خداوند درخواست بخشش می‌کند و به او می‌گوید که با وجود شرمندگی و پشیمانی، به درگاهش آمده‌اند و امیدوار به عفو او هستند. شاعر به نوعی احساس ضعف و بی‌شرمی خود را بیان می‌کند و از خداوند می‌خواهد که بر او رحمت کند.