نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۸ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آن که همه گشایش بندِ منی

یاری دهِ جانِ آرزومندِ منی

گر نیکم و گرنه، بندهٔ حکمِ توام

گر فضل کنی ورنه خداوندِ منی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد درخواست کمک و یاری از خداوند است. شاعر به خداوند می‌گوید که تو تنها کسی هستی که می‌توانی مشکلات و بندها را بگشایی و به آرزوهایم کمک کنی. او به این نکته اشاره می‌کند که فرقی نمی‌کند که چقدر خوب یا بد است، چون در هر حال بنده‌ی خداوند است. اگر خداوند بخواهد، به او لطف خواهد کرد و اگر نخواهد، او تنها خداوندش است.