شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد
و ادراکِ ضمیرِ جان بینا نرسد
عرشی که دو کون پرتوِ عَظْمَتِ اوست
موری چه عجب اگر بدانجا نرسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر می‌گوید که عقل و درک انسان قادر به وصف و درک عظمت و جلال الهی نیست. او به شکوه و عرش الهی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر موری نتواند به آنجا برسد، نباید تعجب کرد، زیرا عظمت الهی فراتر از فهم بشر است.