شمارهٔ ۹۰ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو
وز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو
بپذیر مرا که جزتو کس نیست مرا
گر نپذیری کجا رود بندهٔ تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و نیاز به معشوق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که او را بپذیرد، زیرا جز او کسی را ندارد و بدون محبت او، زندگی برای او بی‌معنا خواهد بود. احساس سرخوردگی و دل‌تنگی نیز در این ابیات مشهود است.