نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۱ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویش

خط برگنهم کش از نکوکاری خویش

گر برگیری دستِ کرم از سر من

هرگز نرهم ز سر نگونساری خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست کمک و یاری می‌کند. او می‌گوید اگر خداوند رحمت و لطفش را از او بگیرد، هرگز نمی‌تواند از احساس ناامیدی و تاریکی رها شود. به عبارتی، شاعر به نیاز خود به حمایت الهی تأکید می‌کند و این وابستگی را بیان می‌نماید.