نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۹ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای در هر دم دو صد جهان پر چاره

در وادی جست و جوی تو آواره

آتشکدهٔ دلِ مرا باز رهان

از صحبتِ نفسِ گبرِ آتش خواره

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جستجوی معشوق و عشق می‌پردازد و حالت آوارگی خود را در این مسیر بیان می‌کند. او از دل خود که در آتش عشق می‌سوزد، درخواست نجات دارد و به مرگ نفس‌هایی که همچون آتش‌پرستان به دنبال لذت‌های زودگذر هستند، اشاره می‌کند. در واقع، شاعر حسرت و longing خود را برای یافتن عشق حقیقی و رهایی از آلام بیان می‌کند.