شمارهٔ ۹۹ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای در هر دم دو صد جهان پر چاره
در وادی جست و جوی تو آواره
آتشکدهٔ دلِ مرا باز رهان
از صحبتِ نفسِ گبرِ آتش خواره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به جستجوی معشوق و عشق میپردازد و حالت آوارگی خود را در این مسیر بیان میکند. او از دل خود که در آتش عشق میسوزد، درخواست نجات دارد و به مرگ نفسهایی که همچون آتشپرستان به دنبال لذتهای زودگذر هستند، اشاره میکند. در واقع، شاعر حسرت و longing خود را برای یافتن عشق حقیقی و رهایی از آلام بیان میکند.