نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۳ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند تنم پردهٔ بیچارگیم

تا کی نوشم شربت غمخوارگیم

وقت است که دست گیریم تا برهم

کز پای درافتادهٔ یکبارگیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تحمل درد و غم خود شکایت می‌کند و به این می‌اندیشد که چقدر می‌تواند ادامه دهد. او خواستار آن است که از این وضعیت رنج‌آور نجات یابد و دست یاری طلب کند تا از این وضعیت رهایی یابد.