شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بلبلِ روح مبتلا ماندهای
کاندر پی این دام بلا ماندهای
خو کردهای اندر قفس خانهٔ تنگ
وآگاه نهای کز که جدا ماندهای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بلبل (پرندهای سمبل عشق و احساس) اشاره میکند که در قفسی تنگ و ناراحت کننده گرفتار شده است. او به بلبل میگوید که هیچگاه به خاطر اسارت و جدا افتادگیاش آگاه نیست و در دام مشکلات و بلاها همچنان مانده است. شاعر به نوعی به غم و درد جدایی و ناتوانی در فرار از قفس میپردازد.