شمارهٔ ۴۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، به این مفهوم اشاره شده است که هر لحظه و هر قدمی که برمی‌داریم، به نوعی متعلق به خود ماست. تمام آنچه در ذهن ما می‌گذرد، جهان ما را شکل می‌دهد و همه چیز به ما وابسته است.