شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که دلم واقف آن راز نشد
جان نیز دمی محرمِ دمساز نشد
چه غصّه بود ورای آن در دو جهان
کاین چشم فراز گشت و آن باز نشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از ناتوانی دل خود در درک رازهای عمیق سخن می‌گوید و این که جان او نیز لحظه‌ای با آن رازی که در دل دارد آشنا نشده است. او همچنین به غم و افسوس خود اشاره می‌کند که در دو جهان وجود دارد، زیرا چشم او به افق‌ها نگاه می‌کند اما باز هم به سرمنزل مقصود نمی‌رسد.