شمارهٔ ۱۸ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل خون شد و سررشتهٔ این راز نیافت
جز غصه ز انجام وز آغاز نیافت
مرغ دل من ز آشیان دور افتاد
ای بس که طپید و آشیان باز نیافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به حس ناامیدی و غم عمیق خود اشاره دارد. دل او پر از درد و غم است و نتوانسته راز زندگی را دریابد. پرندهی دل او از آشیان خویش دور افتاده و با وجود فریادها و تپشهای فراوان، نتوانسته دوباره آشیان خود را بیابد.