شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرگه که تو طالب گهر خواهی بود
باکوه چو سنگ در کمر خواهی بود
هرچند که دیده تیزتر خواهی یافت
در نقطهٔ کُنْه کورتر خواهی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که اگر کسی به دنبال گوهری باارزش باشد، باید با سختی‌ها و موانع مانند کوه و سنگ مواجه شود. همچنین، حتی اگر انسان تلاش کند و دیدش را وسیع‌تر کند، ممکن است در درک و شناخت حقیقت، کورتر شود. در واقع، جستجوی حقیقت با چالش‌ها و دشواری‌هایی همراه است و ممکن است به درک عمیق‌تری نرسیم.