شمارهٔ ۳۹ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنها که درین درد مرا میبینند
در درد و دریغای منِ مسکینند
چون یک سر موی از تو خبر نیست رواست
گر هر موئی به ماتمی بنشینند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به احساس درد و اندوه شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید افرادی که در حال دیدن رنج او هستند نیز در واقع دچار درد و حسرت هستند. او بیان می‌کند که اگر خبری از معشوق نباشد، جایز است که برای هر مویی به خاطر آن معشوق عزاداری کنند. به طور کلی، شاعر عمق درد و نارضایتی خود را از دوری معشوق بیان می‌کند.