شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا عالِمِ جهل خود نگردی به نخست
هر اصل که در علم نهی نیست درست
ای بس که دلم دست به خونابه بشست
در حسرت نایافت و نیافت آنچه بجست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به این مفهوم اشاره دارد که تا زمانی که انسان به نادانی خود پی نبرد، نمیتواند به حقیقت علم و دانش دست یابد. شاعر از درد و رنج دل خود میگوید که در جستجوی حقیقت و علم بوده، اما نتوانسته به آنچه که میخواسته برسد و از این بابت حسرت میخورد.