شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را که نه دنیا و نه دین می‌بینم
با نفس پلید همنشین می‌بینم
چون شیری شد مویم و در هر بن موی
صد شیر و پلنگ در کمین می‌بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن به بی‌تفاوتی نسبت به دنیا و دین اشاره می‌کند و از درون خود احساس ناپاکی می‌کند. او با شعری تصویر می‌کند که به دلیل استرس و فشارهای زندگی، احساس می‌کند که در درونش موجودات وحشتناکی، مانند شیر و پلنگ، در کمین نشسته‌اند. این توصیف نشان‌دهنده‌ی تنش‌ها و ترس‌های عمیق اوست.