شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنجا که فنا‌ی نامدار‌ان باید
بر باقی نفس، تیر ِ باران باید
یک ذرّه گرت منی بود، دوزخ تو
از هفت چه آید که هزاران باید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم فنا و نیستی اشاره می‌کند و می‌گوید در جایی که نام و یاد چیزهایی که از بین می‌روند، باقی نماند، باید با تیرگویی و زوال روبرو شویم. او همچنین اشاره می‌کند که اگر حتی یک ذره از وجود ما باعث عذاب و رنج دیگران شود، پس دیگر چه معنایی دارد که به سمت هزاران مشکل و دردسر برویم. به‌نوعی، شعر به اهمیت خلوص و عدم آزار رساندن به دیگران تأکید دارد.