شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که دلی که در جهان کار نداشت
بگذشت و ز دین اندک و بسیار نداشت
صد شب ز برای نفس دشمن بنخفت
یک شب ز برای دوست بیدار نداشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به عاشقانه‌ای که دل به کار عشق نمی‌دهد اشاره می‌کند. شاعر از این موضوع ناراحت است که دلش در دنیا از هیچ چیزی بهره‌ای نبرده و در عوض سال‌ها برای دشمنانش رنج کشیده، ولی حتی یک شب هم برای دوستانش بیدار نمانده است. این بیانگر تنهایی و ناامیدی شاعر از ارتباطات و عشق در زندگی‌اش است.