نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ عطار

عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاست

یک سوخته بی فکر پراکنده کجاست

چون بندهٔ اندیشهٔ خویشاند همه

پس در دو جهان خدای را بنده کجاست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جستجوی عاشقان واقعی و دل‌های زنده سخن می‌گوید و به دنبال افرادی است که بدون فکر به سر و سامان خود، عشق پاکی را تجربه کنند. او می‌پرسد که در میان انسان‌ها، کجا خدای واقعی و بندگان حقیقی خدا وجود دارند، زیرا به نظر می‌رسد که بسیاری تنها درگیر اندیشه‌های خود هستند.