شمارهٔ ۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به معنای این است که افرادی که به عمق معما و رازهای زندگی پی نمی‌برند، به سوی قهری و ناامیدی می‌روند و از موقعیت‌های خوب زندگی دور می‌شوند. شاعر به حال دل کسانی افسوس می‌خورد که به دلیل نفس‌های شوم و اشتباهات خود، به آرزوها و اهدافشان نمی‌رسند.