نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ عطار

عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مردند همه، در هوسی، چتوان کرد

من با که برآرم نفسی، چتوان کرد

دیرست که روز باز بودست ولیک

بیدار نمیشود کسی، چتوان کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به وضعیت ناامیدی و بی‌عملی اشاره می‌کند. او از مردمی می‌گوید که همه درگیر خواب و هوس‌ها هستند و هیچ‌کس به خود نمی‌آید. حتی علی‌رغم آنکه زمان برای بیداری و بازگشت به واقعیت مناسب است، هنوز هیچ‌کس تغییر نمی‌کند و شاعر از این وضعیت گریزان است.