نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع

گشته دل تو به بی وفائی قانع

این سخت نیایدت که میباید بود

سلطان بچه‌ای را به گدائی قانع

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوع جدایی و دل شکستگی می‌پردازد. او می‌گوید که دل معشوقه‌اش به بی‌وفایی عادت کرده و این وضعیت برای او سخت نیست. او به نوعی به این نکته اشاره می‌کند که حتی سلطان‌زاده‌ای کوچک هم باید به گدایی راضی باشد، که نشان‌دهنده‌ی ناچاری و تسلیم در برابر واقعیت‌های تلخ زندگی است.