شمارهٔ ۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به نقد افرادی می‌پردازد که در زندگی به چیزهای کوچک و ناکافی قانع‌اند. او از آنها می‌پرسد که چگونه می‌توانند با چیزهایی به اندازه یک استخوان یا خاکدانی راضی باشند وقتی که هر نفسشان ارزش هزاران جان را دارد. به نوعی این شعر به اهمیت ارزش‌های بالاتر و عدم رضایت از زندگی سطحی اشاره دارد.