شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون مرغ دلم حوصلهٔ راز نیافت
چون چرخ، طریق، جز تک و تاز نیافت
گویند چرا میننشیند دل تو
چون بنشیند چو جای خود باز نیافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به احساس درونی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که قلبش نتوانسته رازهای عمیق زندگی را درک کند و در جستجوی راهی است، اما نمی‌تواند به آرامش برسد. شاعر به تردید و نارضایتی دلش می‌پردازد و به این موضوع اشاره می‌کند که وقتی دل‌اش آرام می‌گیرد، به جای آرامش، باز هم به سرگردانی دچار می‌شود.