نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گه خستهٔ لن ترانیم موسی وار

گه کشتهٔ نامرادیم یحیی وار

هر لحظه به سوزنی دگر مانده باز

در رشته کشم غمی دگر عیسی وار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با زبانی استعاری به حالت‌های مختلف خود اشاره می‌کند. او گاهی خسته و بی‌رمق است، همچون موسی که در سختی‌هاست، و گاهی احساس شکست و ناامیدی می‌کند، مشابه یحیی. او از دلتنگی و غم خود صحبت می‌کند که هر لحظه شکل و حالتی تازه به خود می‌گیرد، شبیه عیسی که در شرایط دشوار قرار دارد. این احساسات نشان‌دهنده‌ی تقابل با چالش‌ها و تحولات روحی است.