نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بگرفت ز نااهل جهانی غم ازین

مردن به از آنکه صحبتش ماتم ازین

با نااهلی اگر بهشتی بودم

دوزخ طلبم که آن عقوبت کم ازین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اندوه شاعر از همراهی با افرادی نااهل و بی‌مقدار است. او می‌گوید حتی مرگ بهتر از صحبت با این نوع افراد است. اگرچه ممکن است در بهشت زندگی کند، اما ترجیح می‌دهد به جهنم برود، زیرا عذاب آن از عذاب صحبت با نااهلان کمتر به نظر می‌رسد.