شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات درونی خود سخن می‌گوید. او با بیان اینکه دلش به‌گونه‌ای دیوانه شده، از درد و غم ناشی از دوری و بیگانگی صحبت می‌کند. وقتی شادی‌اش را همچون زهر و قاتل می‌بیند، به جای شادی در جمع، به کنج تنهایی و اندوه پناه می‌برد.