شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اوّل دل من بر سر غوغا بنشست
هر دم به هزار گونه سودا بنشست
و آخر چو بدید کان همه هیچ نبود
از جمله طمع برید و تنها بنشست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به توصیف حالتی روحی می‌پردازد که ابتدا دلش در میان هیاهو و افکار مختلف مشغول است و به دنبال خواسته‌ها و آرزوهای گوناگون می‌گردد. اما پس از مدتی در می‌یابد که همه این خواسته‌ها و طمع‌ها بی‌فایده‌اند و در نهایت تصمیم می‌گیرد که تنها به خود بپردازد و از آرزوهای نامحقق دست بکشد.