نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ عطار

عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر همچو فلک سالک پیوسته شوی

آخر چو زمینِ پست بنشسته شوی

ای بس که دویدم من و عشقش می‌گفت:

آهسته تَرَک‌! که زود آهسته شوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به تلاش و جستجوی پیوسته در مسیر عشق دارند. شاعر می‌گوید که اگر همچون آسمان در جستجوی عشق مداوم باشی، در نهایت به زمین و حالت پست می‌رسی. او همچنین اشاره می‌کند که در تلاش برای رسیدن به عشق، باید آهسته و با احتیاط حرکت کرد تا به نتیجه مطلوب برسید.