شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر همچو فلک سالک پیوسته شوی
آخر چو زمینِ پست بنشسته شوی
ای بس که دویدم من و عشقش میگفت:
آهسته تَرَک! که زود آهسته شوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به تلاش و جستجوی پیوسته در مسیر عشق دارند. شاعر میگوید که اگر همچون آسمان در جستجوی عشق مداوم باشی، در نهایت به زمین و حالت پست میرسی. او همچنین اشاره میکند که در تلاش برای رسیدن به عشق، باید آهسته و با احتیاط حرکت کرد تا به نتیجه مطلوب برسید.