نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ عطار

عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر روز مرا غمی دگر پیش آید

کان غم ز غم همه جهان بیش آید

گر دل به چنین صبر نه درویش آید

تسلیم کند آخر و با خویش آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم‌های روزانه‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که هر روز غمی جدید به او فشار می‌آورد که به مراتب بیشتر از غم‌های دیگر مردم است. او معتقد است اگر کسی نتواند در برابر این غم‌ها صبر کند، در نهایت تسلیم خواهد شد و به ناچار با آن غم‌ها کنار خواهد آمد.